Ο Ελύτης θα διάλεγε τη Σαντορίνη, γιατί το αιγαιοπελαγίτικο φως αποτελεί τον πυρήνα της ποίησής του. Το νησί, με τη λευκή αρχιτεκτονική και το έντονο φυσικό τοπίο, θα του προσέφερε τη διαρκή αίσθηση καθαρότητας και ελευθερίας που αναζητούσε.
Η ποίησή του είναι γεμάτη ήλιο, θάλασσα, έρωτα και ελληνικότητα.
Ο Ελύτης πίστευε ότι η ομορφιά μπορεί να λειτουργήσει ως δύναμη αντίστασης απέναντι στη βαρβαρότητα.
Στο «Άξιον Εστί» συνέδεσε την προσωπική εμπειρία με τη συλλογική ιστορία του ελληνικού λαού. Η γλώσσα του είναι μουσική και φωτεινή, γεμάτη εικόνες του Αιγαίου.
Η Σαντορίνη θα του επέτρεπε να ζει μέσα σε αυτό το φως που τόσο συχνά εξυμνούσε. Για τον Ελύτη, το ελληνικό τοπίο δεν είναι διακόσμηση αλλά πνευματική εμπειρία. Η ζωή δίπλα στο Αιγαίο θα ήταν φυσική συνέχεια της ποίησής του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου